3 en 4 februari 2021
Antwerpen, Wilrijk - Campus Drie Eiken
Het tiende ggz-congres: een feest waard!

werkwinkels

Woensdag 3 februari 2021
W01 Rouw in therapie: de pijn van het uit verbinding zijn
An Hooghe, phd master klinische psychologie, psycholoog relatie- en gezinstherapeut, Context, Centrum voor Relatie en Gezinstherapie (UPC KULeuven) en Verbinding In Verlies, Boutersem
Rouw op zichzelf is geen hulpvraag. De vraag waarmee rouwenden in therapie komen gaat veelal over de pijn van het uit verbinding geraakt te zijn met zichzelf, met de overledene, met de dichte omgeving, en/of met de ruimere wereld.
Tijdens deze workshop wordt een kader voorgesteld om als therapeut naar rouwprocessen te kijken en beweging te helpen brengen op momenten dat het vast zit. Er wordt gewerkt aan de hand van video's en oefeningen.
Bronnen:
Hooghe, A. (2019). Anders Nabij, de stille kracht van ouders na de dood van hun kind. Ramsel, Uitgeverij Charlotte.
Hooghe, A. (2019). "It's a matter of attunement": exploring couple communication in times of child loss and child cancer. (dissertation)

W02 Cliëntreizen om blended hulp in geestelijke gezondheid te bepalen
Philippe Bocklandt, master politieke en sociale wetenschappen, docent en onderzoeksmedewerker onlinehulp, Arteveldehogeschool, Gent
Zomaar onlinetools inzetten in het stimuleren van geestelijke gezondheid van je doelgroep of cliënten – het komt er niet van.
Ook al ontdek je een zinvolle onlinetool vol meerwaarde. Je krijgt het niet ingepast in je aanbod of je cliënt houdt het gebruik van de tool niet vol.
In deze werkwinkel vertrekken we daarom bij de doelgroep:

  • Wat is het cliëntpad dat hij meemaakt voor, tijdens en na een begeleiding in jouw organisatie? [Een cliëntpad is een overzicht van alle communicatiemomenten die een cliënt meemaakt in het traject naar en door hulp].
  • Wat zijn pijnpunten en knelpunten in zo’n cliëntreis? [Een cliëntreis is een gedocumenteerd cliëntpad waarbij ook de inhoud, communicatievormen en beleving van cliënt en hulpverlener in kaart gebracht worden]
  • Heb jij als begeleider het online leven van je cliënt tijdens je begeleiding betrokken?
  • Welke onlinetools heb?
  • Welke onlinetools zouden mee de pijnpunten en knelpunten kunnen opvangen?

Welk vertrouwen (of net niet) hebben hulpverleners/zorgverstrekkers en cliënten in die onlinetools?
Met deze en andere vragen gaan we aan de slag in een co-creatie workshop die leidt tot weloverwogen keuzes voor blended hulp.
We pasten deze werkwijze ook toe in de cgg's waar we op zoek gingen naar mogelijkheden voor blended hulp in het ‘aanpakken van de wachttijd’, om ‘de transparantie van het begeleidingstraject te verduidelijken’ of de ‘transfer tussen begeleidingsgesprek en real life te verbeteren’. Ook hierover willen we getuigen.
Bronnen:
* Over cliëntreizen rond beeldbellen in zorg en welzijn vind je info op de MOOC: https://elearning-onlinehulp.be/simba/courses/clienten-en-beeldbellen/ Als je je registreert is alle info beschikbaar.
* Het rapport over de cliëntreizen in CGG in opdracht van het 'afstemmingsplatform onlinehulp in de CGG' wordt in april 2020 afgerond.

W03 Ggz in beweging – beweging in ggz
Els Gullentops, licentiaat pedagogische wetenschappen, stafmedewerker, OPZ Geel
dr. Tom Teulingkx, huisarts/sportarts
Ans David,  master in de lichamelijke opvoeding en bewegingswetenschappen
De voordelen van een gezond beweegpatroon zijn talrijk en hoeven we niet meer uit te leggen.
Dit geldt zowel voor medewerkers als voor patiënte.
Medewerkers van OP Geel geven aan dat ze door de intensifiëring van zorg een toename van werkdruk ervaren. Daardoor is er weinig tijd en ruimte over om informeel en/of formeel contact te onderhouden met collega’s waardoor er ook weinig gevoel van steun of waardering is over afdelingen heen.
Tegelijk geloven we in OPZ dat er nog heel wat gezondheidswinst te behalen is door patiënten te motiveren tot een gezonder en duurzaam beweegpatroon. 74% van onze patiënten geeft bij opname aan niet te bewegen.
Dit gaf de aanleiding om een zorgpad beweging op te starten en tegelijk te werken aan een beweegcultuur in de hele organisatie, ook voor medewerkers.
In deze werkwinkel willen we de deelnemers aan het denken zetten over hoe ze in hun werksituatie meer beweging kunnen inbouwen, liefst voor cliënten en hulpverleners samen.
We willen hen inspireren door voorbeelden uit onze eigen organisatie en zijn benieuwd naar de ideeën van de groep.
Bronnen:
https://www.gezondleven.be/themas/beweging-sedentair-gedrag/bewegingsdriehoek/hoeveel-moet-je-bewegen
https://www.gezondleven.be/projecten/wisselwerken

 

W04 Muziektherapie

W04.1 Vocal psychotherapy: de kracht van het werken met adem, stem en lichaam binnen de muziektherapeutische relatie
Nele Fiers, muziektherapeut, Psychiatrische Kliniek Sint-Jozef Pittem
Karolien Moers,
muziektherapeut, PSC Leuven
Lotte Kennivé,
muziektherapeut, PAika kinderpsychiatrie UZ Brussel
Ze specialiseren zich momenteel in Vocal Psychotherapy, gesuperviseerd door Dr. Diane Austin.
Ruimte geven aan adem en stem impliceert ons lichaam aan het woord laten. Vocal Psychotherapy (Austin, 2008) creëert een kader waarin er 'from the bottom up' stem gegeven wordt aan (vroegkinderlijke) kwetsuren die ons tot op heden bepalen. Dragende vocale methodieken en de fijne afstemming van de muziektherapeut vormen samen de basis voor veiligheid en openheid, zodat het innerlijke gekwetste kind gehoord en getroost kan worden en verder kan groeien. Deze therapeutische basishouding nodigt uit om de tijd te nemen en oog/oor te hebben voor onze veelzeggende lichaamstaal. Dit deel van de werkwinkel heeft als doel kennis te maken met de praktijk van de Vocal Psychotherapy door zelf in de ervaring te stappen. Daarnaast worden innerlijke processen invoelbaar gemaakt aan de hand van luister – en videomateriaal van de methodieken ‘vocal holding’ en ‘free associative singing’.

W04.2 Muziek, affect en psychose: een onstuimig samenspel
Marjolein Wagemans, muziektherapeut, UPC KULeuven, Kortenberg
Muziek heeft de kracht om te resoneren met de meest archaïsche, affectieve laag van ons zijn. Wanneer deze laag geraakt wordt door muziek, brengt dit ons lichaam en onze psyche in beweging.
Deze werkwinkel heeft tot doel inzicht te geven in de klinische praktijk van muziektherapie met psychotische jongvolwassenen. Via praktijkvoorbeelden en interactieve muzikale illustraties reflecteren we over ervaringen van het bewegen en bewogen worden door muziek en zoeken we naar de betekenis van muziek. Ervaringen en belevingen van patiënten geven ons alvast een inkijk in de psychotische belevingswereld van de patiënt en hoe deze zich vertaalt in de klinische praktijk van muziektherapie.

W05 Toekomstgerichte training: een groepsaanbod voor suïcidale personen
Tine Willems, licentiaat klinische psychologie, coördinator Zorg na een Suïcidepoging, Vlaams Expertisecentrum Suïcidepreventie (VLESP), Gent
Laura Schrijvers, licentiaat klinische psychologie, Zorggroep Zin CGG, Hasselt
Je krijgt kort een introductie over de inhoud, het ontstaan en over de resultaten van het onderzoek met betrekking tot de toekomstgerichte training voor suïcidale personen. Je ontdekt of de toekomstgerichte training een werkzame methodiek zou kunnen zijn voor de cliënten waar jij mee werkt. Maar je wordt vooral uitgedaagd om stil te staan bij de vaardigheden die je als trainer nodig hebt om een toekomstgerichte training op te starten voor je cliënten. We doen dit aan de hand van praktische oefeningen en rollenspelen die gebruikt worden binnen de toekomstgerichte training.

W06 Transitiepsychiatrie 2020, how to?
Lieve De Backer, phd, arts, psychiater en gastprofessor, PZ Multiversum, Universiteit Antwerpen
Transitiepsychiatrie is een van de nieuwe hot topics binnen de ggz. Het behandelen van 15-24-jarigen vereist vaardigheden vanuit zowel de kinder- als volwassenpsychiatrie. Hoewel de leeftijd van 18 jaar (jammer genoeg) vaak als grens wordt genomen tussen kindertijd en volwassenheid, zien we dat dit anders is in de realiteit: de adolescent heeft nog ontwikkelingstaken te vervullen, die in het gedrang komen als er psychiatrische problematiek is. Deze groep vergt een specifieke aanpak, met aandacht voor de psychiatrische pathologie, maar ook voor de ontwikkelingstaken en het betrekken van de context. Dit laatste is niet evident binnen volwassenpsychiatrie, toch merken we dat het zeer noodzakelijk en helend is om de context te betrekken. Voor adolescenten maakt dit een groot verschil, maar ook voor ouders, die vaak zeer dankbaar zijn.
Op Marquee (afdeling transitiepsychiatrie PZ Multiversum) hanteren we de kaders van Nieuwe Autoriteit/Geweldloos verzet, systeemtherapie en onze eigen ontwikkelde RAISING-skills.
In deze workshop lichten we graag onze werking toe, met voorbeelden en oefeningen uit de praktijk. De meest voorkomende problematiek bij deze jongeren is suicidaliteit. Via voorbeelden uit de praktijk belichten we dit onderwerp op een manier die werkbaar wordt voor onze teams, de jongeren en hun ouders.
Vlaanderen telt vier afdelingen transitiepsychiatrie. We brengen samen met onze collega's een overzicht van de werkingen, de overeenkomsten en de verschillen.
Een van onze belangrijkste waarden is de stem van de jongeren zelf. We hebben aandacht voor het perspectief van de jongere en van zijn ouders, ook hen betrekken we bij deze workshop.
Bronnen:
Haim, O., Nieuwe Autoriteit,
Meerdinkveldboom, J., et al, Handboek suïcidaal gedrag bij jongeren

W07 De kunst van het geven van ‘psycho-educatieve cursussen voor groepen’, een uitdaging voor elke zorgverlener !
Bep Trogh, master psychologie, klinisch psycholoog, psycholoog en opleider, The Human Link, Berchem
Tine, Daeseleir, licentiate in de psychologie, gedragstherapeute, zaakvoerder, The Human Link, Berchem
Elise Debeer, Eva Pockelé
Minstens één vierde van de algemene bevolking heeft psychische problemen (McManus et al., 2009). Regelmatig ontwikkelen mensen psychische problemen in eenzelfde periode. Dit pleit voor het behandelen van transdiagnostische factoren. Individuele therapie blijkt effectief, doch valt op dat niet iedereen toegang heeft of vindt tot die individuele zorg. Dit gebrek aan disseminatie heeft ernstige gevolgen, zowel op economisch vlak als op de algemene levenskwaliteit (Lavard en Clark, 2018). Desondanks blijven we de individuele therapie als ‘gouden standaard’ hanteren.
Er is nood aan een kostenefficiënte en breed inzetbare oplossing voor dit probleem. Psycho-educatie in groep zou één van de oplossingen kunnen zijn. Psycho-educatie vervangt geen individuele therapie. Het is een andere interventievorm die naast individuele begeleiding kan ingezet worden. Het vereist een andere houding en andere vaardigheden dan individuele therapie.
In The Human Link hebben we jarenlang ervaring met het geven van psycho-educatieve cursussen voor grote groepen. Uit eigen onderzoek blijkt dat we met psycho-educatie een grote diversiteit aan mensen bereiken en kunnen we een significante daling van de klachten vaststellen. Bovendien blijken psycho-educatieve vormingen efficiënt in het faciliteren naar de juiste hulpverlening.
We openen de workshop met een korte inleiding van onze project-coördinator van Stad Antwerpen, die de maatschappelijke relevantie van het psycho-educatieve project kadert. Vervolgens zullen we volgende inhoud brengen:
- Quiz rond mythen over psycho-educatie
- Transdiagnostische factoren als uitgangspunt
- Modeling via videomateriaal
- Oefenen van psycho-educatie in grote groepen
Bronnen:
- Delgadillo, J., Kellett, S., Ali, S., McMillan, D., Barkham, M., Saxon, D., Donohoe, G., Stonebank, H., Mullaney, S., Eschoe, P., Thwaites, R. & Lucock, M., (2016). A multi-service practice research network study of large group psychoeducational cognitive behavioural therapy, Behaviour Research and Therapy, dec, 87, 155 - 161
- White, J., (2010) Large group didactic cognitive behavioural therapy classes for common mental health problems. Oxford guide to low intensity CBT interventions, chapt 32, p.313 - 322

W08 De spiegel van de literatuur - Samen Lezen is Leren Leven
Silvie Moors, master in de taal- en letterkunde, artistiek directeur, DE DAGEN, Antwerpen
Alain de Botton zei het al, wie leest, leert meer over het leven. Je leert aan de hand van het mislukken van anderen hoe je in jouw falen niet alleen staat. Lezen spiegelt je leven. DE DAGEN werkt al bijna 10 jaar samen met diverse afdelingen in de psychiatrie, therapeutische centra en leidde psychologen en psychiaters op tot leesbegeleiders. Daaruit groeide het netwerk Samen Lezen @ Psychiatrie, een samenwerking tussen DE DAGEN en PC Bethanië Zoersel, psychotherapeutisch centrum ELIM Kapellen, Ziekenhuisschool Antwerpen, ZNA Stuivenberg Antwerpen, LOGO Antwerpen en PAD Sint-Maarten-ziekenhuis Mechelen
In deze workshop vertellen we graag over wat literatuur in een psychiatrische setting kan betekenen en al heeft betekend. Welke teksten beroeren en waarom. En hoe we samen lezen. Een workshop waarin we luisteren naar begeleiders, ervaringsdeskundigen én zelf aan de slag gaan.
Bronnen:
Interview met dr. Winny Ang in KNACK https://www.knack.be/nieuws/gezondheid/waarom-de-wereldliteratuur-brood-en-balsem-is-voor-de-ziel/
Reportage in De Standaard over Samen Lezen met DE DAGEN in ELIM https://www.standaard.be/cnt/dmf20160714_02384786

W09 Handvatten voor risicoformulering bij suïcidaliteit
Bart Witvrouwen, master in de klinische psychologie, wetenschappelijk medewerker, Vlaams Expertisecentrum Suïcidepreventie, Gent
Karen De Waele, suïcidepreventiewerker CGG Eclips, Gent
Het inschatten en formuleren van het suïciderisico bij personen met zelfmoordgedachten stelt hulpverleners voor een moeilijke taak. Van hulpverleners wordt soms verwacht dat ze het suïciderisico opdelen in bijvoorbeeld laag, midden en hoog risico, om daaraan vervolgens interventies te koppelen voor de verdere zorg. Er bestaat nochtans weinig consensus en geen enkel wetenschappelijk bewijs dat het bepalen van een ‘niveau van suïciderisico’ een suïcide kan voorspellen en voorkomen.
In de multidisciplinaire richtlijn voor de detectie en behandeling van suïcidaal gedrag wordt een andere manier van risicoformulering beschreven.
Tijdens deze interactieve workshop gaan we samen aan de slag om deze aanpak te leren kennen en uit te diepen. De workshop beoogt de nodige handvatten mee te geven om nadien met deze manier van risicoformulering binnen je eigen organisatie/team verder aan de slag te gaan.

W10 Haal SAMEN meer uit je leven! De meerwaarde van "rollen" achter ons te laten - een praktijkvoorbeeld
Joris Corthouts, psycholoog Legato, PC St Hiëronymus, Sint-Niklaas
Bots bestaat nu reeds even. Het is een plek in de stad Sint-Niklaas waar mensen met psychosegevoeligheid de mogelijkheid krijgen om samen met de aanstuurders van het project handvatten te zoeken om de aanwezige levenskwaliteit te verhogen.
Sinds de start zijn er reeds vele (terugkerende) activiteiten georganiseerd: van koken over multimediaworkshops tot optredens… Het aanbod wordt maandelijks uitgedacht door vrijwilligers, bezoekers, ervaringsdeskundigen en hulpverleners op de lunchplanning.
Een van de meer inzichtelijke workshops is “Haal meer uit je leven”, waarbij we de insteek van Acceptance & Commitment Therapy (ACT) gebruiken om mensen handvatten aan te leren met het oog op meer efficiënt om te gaan met herinneringen, gedachten, gevoelens, gewaarwordingen, …
Hoewel deze workshop oorspronkelijk opgestart is door een hulpverlener, zijn we ondertussen geëvolueerd naar een collectief van hulpverleners en ervaringsdeskundige vrijwilligers die deze activiteit geven aan al wie wil aansluiten (bezoekers, vrijwilligers, hulpverleners, …). De wisselwerking binnen het collectief maakt de workshop zoveel rijker en creatiever. Het is een mooi voorbeeld van T(ogether) E(veryone) A(chieves) M(ore), naar ons aanvoelen!
www.facebook.com/botssintniklaas

W11.1 Fout gedrag? Tussen regie en verlangens..
Marleen Van Laere, bachelor in de gezinswetenschappen, therapeut in de interactionele vormgeving, psychotherapeut, stafdocent op de Educatieve Academie en projectmedewerker Asterisk, Coherent en CAW Antwerpen
In mijn boek "Tussen regie en verlangen" leg ik het methodisch werken met de interactiedriehoek van de integratieve therapiestroming Interactionele Vormgeving uit. Voor het congres wil ik deze methodiek toepassen op het forensisch werk waar ik ervaring mee heb door de alternatieve leerstraffen die ik geef aan groepen op het CAW Antwerpen. Ik leg linken naar het Good livesmodel dat in het forensisch werken een nieuwe positieve wind kan brengen. Mensen hebben verbinding en coherentie nodig tussen hun betekenisgeving, hun innerlijke processen en hun handelingen. Enkel van daaruit kan men constructieve regie over zichzelf nemen. Vaak wordt fout, impulsief gedrag, vertoond omdat er een positief verlangen aanwezig is, maar er te weinig sociaal aangepaste regie aanwezig is. Men motiveert mensen om meer regie over hun gedrag te nemen wanneer die onderliggende verlangens erkenning krijgen.
Bronnen:
Van Laere, M., Handboek Interactionele Vormgeving, werken met de Interactiedriehoek. Tussen regie en verlangen. Witsand, Antwerpen, 2019
www.goodlivesmodel.com

W11.2 Van risico-assessment naar risico-management
Tinne Van Turnhout, master in de pedagogische wetenschappen, afdelingshoofd GoLF, Zorggroep Sint Kamillus, Bierbeek
Annelies Devue, criminologe
dr. Hilde Smets, psychiater
Tinne Van Turnhout, pedagoge
In april 2018 opende in de zorggroep Sint Kamillus te Bierbeek een nieuwe zorgeenheid voor geïnterneerde personen met een verstandelijke beperking.
Tijdens deze werkwinkel willen we jullie een inkijk geven in de organisatie van de zorg voor deze bijzondere doelgroep waar geestelijke gezondheidszorg, orthopedagogiek en justitie samen komen.
De afdeling (GoLF) is gericht op het behandelen en resocialiseren van zorgvragers. Het voornaamste doel van de behandeling is het verminderen van het risico op delictgedrag, door het behandelen van de psychiatrische problematiek en het aanbieden van een therapeutisch klimaat, waarvan het dagelijkse leven deel van uitmaakt. Het installeren van een therapeutische relatie en het aanleren van gepaste copingsvaardigheden zijn belangrijke aspecten van de behandeling. Door niet enkel oog te hebben voor het risico op herval, maar ook te kijken naar sterktes en capaciteiten, proberen we een perspectiefloze situatie te doorbreken en streven we naar het herstel van een gewoon maar voldoende goed leven. De zorg vertrekt vanuit het Good Lives Model.
Aan de hand van een bestaande casus schetsen we het verloop van een opname en geven we een overzicht van de gebruikte psychodiagnostische instrumenten en instrumenten voor risico-taxatie. Op die manier proberen we zicht te krijgen op de moeilijke balans tussen kunnen en aan-kunnen.

 

W12 De behandeling van Complex & Dissociatief Trauma door Vroegkinderlijke Chronische Traumatisering (VCT): wat is de standaardzorg?
Erik de Soir
, doctor in de psychologie, doctor in de sociale en militaire wetenschappen, researchmanager en docent verbonden aan het Koninklijk Hoger Instituut voor Defensie (KHID) en de Koninklijke Militaire School (KMS), psychotherapeut bij De Weg Wijzer – Expertisecentrum voor Trauma- en Rouwbegeleiding
Aan de hand van Guidelines for Treating Dissociative Identity Disorder van de International Society for the Study of Trauma and Dissociation lichten we de theorie van de trauma-gegenereerde structurele dissociatie toe en de basisprincipes van het werken met dissociatieve delen van de persoonlijkheid.
Doelstelling is om behandelaars te leren contact maken met de verschillende delen van de persoonlijkheid in de eerste behandelfase. Belangrijk in de eerste fase van de therapie is de vermindering van de posttraumatische en dissociatieve klachten door het samen opstellen van een ‘stabilisatieplan’. Komen aan bod: indicaties en contra-indicaties voor verschillende vormen van traumabehandeling en de beginselen van integratie en realisatie van traumatische ervaringen.
Fase 2 is de voorbereiding op en de confrontatie met de traumatische herinneringen, het bevorderen van de samenwerking tussen dissociatieve delen en het gebruik maken van imaginatietechnieken ten behoeve van het - tijdelijk - opbergen van traumatische herinneringen.
De deelnemer aan deze workshop maakt kennis met de diverse variaties in de traumaverwerking waaronder geleide realisatie en gefractioneerde synthese, bijvoorbeeld aan de hand van onder andere EMDR.
De derde en laatste fase van de therapie leert de therapeut om te gaan met de rouwreacties en hoe om te gaan met fobieën voor een gewoon leven, waaronder de angst voor verandering en voor intimiteit. We sluiten af met een handreikingen voor de afronding van deze doorgaans langdurige en zeer moeilijke behandelingen. Er is ook cliënt-gedrag dat voor vele hulpverleners belastend is. Daarom staan we stil bij vragen als: 'Wat maakt een cliënt een moeilijke cliënt?'.
Bronnen:
Van der Hart, O., Nijenhuis E. & Steele, K. (2010). Het belaagde zelf: Structurele dissociatie en de behandeling van chronische traumatisering. Amsterdam: Boom.
Steele, K., Boon, S., & Van der Hart, O. (2018). Behandeling van trauma-gerelateerde dissociatie: Een praktische integratieve benadering. Eeserveen: Uitgeverij Mens!
International Society for the Study of Trauma and Dissociation (2011): Guidelines for Treating Dissociative Identity Disorder in Adults, Third Revision, Journal of Trauma & Dissociation, 12:2, 115-187, http://dx.doi.org/10.1080/15299732.2011.537247

W13 Body Integration Basics
Nadine Bloemen, bachelor, creatief therapeut dans & beweging, psychotherapeut, Groepspraktijk Coranima, Tongeren
In deze werkwinkel leer je hoe je lichaamsgerichte interventies kan inzetten tijdens je gesprekstherapie. Verschillende basisvaardigheden als mezelf terug voelen, mezelf reguleren en grenzen aftasten worden op praktijkgerichte wijze ervaren.
Bronnen:
Van der kolk. B.
(2016) Traumasporen, Eeserveen, Mens
Ogden. P. (2015) Sensorimotor psychotherapie, Eeserveen, Mens

W14 Forensische psychiatrie: Hoe behandeling en risicomanagement hand in hand gaan. Een integratie van schematherapie en risicotaxatie op een forensische behandelafdeling voor mensen met persoonlijkheidsproblemen
Hilde Smets, psychiater, psychotherapeut FOR-TimeOut FOR GOLF, U.P.C. Sint-Kamillus, Bierbeek
Kristien Rochette, psycholoog psychotherapeut
Nele Vastmans, criminoloog
Tijdens deze werkwinkel willen we de deelnemers meenemen in de werking van een forensische behandelafdeling waar de uitdagingen voor de hulpverlener groot zijn. We tonen aan dat behandeling en risicomanagment op elkaar aansluiten.
Onze afdeling FPB, die deel uitmaakt van de zorggroep Sint-Kamillus, is gericht op volwassen mannen met een interneringsstatuut en persoonlijkheidsmoeilijkheden.
Aan de hand van een casus tonen we aan dat Schematherapie en risicomanagment met behulp van de START (Short Term Assessment of Risk and Treatability) belangrijke peilers zijn in de behandeling. We passen een behandelconcept toe met positieve resultaten.
De behandeling van de persoonlijkheidsproblemen gebeurt vanuit de Schematherapie (Young) die door D. Bernstein werd aangepast aan een forensische populatie. Aan de hand van een casus wordt kennis gemaakt met de schematherapeutische modiwerking die gericht is op zowel dysfunctionele modi als gezonde modi. Specifieke aandacht gaat naar het inzichtelijk maken van de dysfunctionele modi die tot delicten hebben geleid.
Risicomanagement gebeurt met behulp van het instrument de START. Hier worden naast risicofactoren mbt herval in delicten, ook sterktes en beschermende factoren in kaart gebracht.
De combinatie van risico’s en sterktes in de START sluit aan bij de schematherapeutische modiwerking van waaruit gezamenlijke behandeldoelen opgesteld worden. De uitdaging is dat de patiënt zijn eigen risicomanagement leert opstellen, beheren en toepassen.