20 en 21 september 2016
Antwerpen, Wilrijk - Campus Drie Eiken
Creatief in de geest, innovatief in de zorg

discussies

dinsdag 20 september 2016
11u30 – 13u00
D01 Kunnen mobiele crisisteams suïcide voorkomen?
moderatoren: Olivier Bollen, psychiater, 2a Reling team Zuid, Limburg
An Minnart, psychologe, 2a Reling team Zuid, Limburg

Binnen deze discussie willen we het hebben over de voordelen van mobiele teams in de preventie van suïcide (snelle respons, kortdurende continue evaluatie, zorg dragen voor de keten van zorg) maar ook de hinderpalen die we ervaren in de dagelijkse werking: Vanaf wanneer ontneem je de patiënt en zijn omgeving de verantwoordelijkheid over beveiliging?Wanneer overgaan tot opname? Is opname altijd het gepaste antwoord op acute suïcidaliteit? Hoe ver gaan in het wegnemen van letale middelen? Hoe omgaan met de soms tegenstrijdige doelen van therapeutische relatie vs. juridische verantwoordelijkheid?

D02 Van afzondering naar toenadering in de acute zorg
moderator: Peter Joostens,
psychiater, Alexianen zorggroep Tienen

Het team algemene psychiatrie van de Alexianen Zorggroep in Tienen heeft een herstelgerichte visie ontwikkeld op acute zorg. Binnen dit kader is actief gezocht naar een andere benadering bij acute psychische ontregeling met een sterke daling van de dwangmaatregelen tot gevolg. Er werd een experiment uitgevoerd waarbij de afzonderingskamers 1 maand virtueel buiten gebruik werden gesteld. Er werd een comfort-room ingericht. Er werd vorming gegeven in krachtgerichte en motivationele gespreksvoering, positive risk-training en het inspirerende non violent resistance model van Haim Omer. In deze uitdagende discussie gaat een multidisciplinair samengesteld panel dit innovatieve model plaatsen tegenover de gangbare praktijk. Omdat de psychiaters een belangrijke rol spelen in het beleid bij beschermingsmaatregelen, zijn deze ook vertegenwoordigd in de persoon van de moderator en in het panel.

14u00 - 15u30
D03 Beschut wonen anno 2016: oude wijn in nieuwe zakken?
moderator: Kirsten Catthoor,
psychiater, sectie langdurige zorg en rehabilitatie, VVP

De Initiatieven Beschut Wonen bestaan 25 jaar in 2016. Reden tot feesten, vinden wij. Maar toch blijft er altijd de vraag wat eventueel beter kan. Maatschappelijke evoluties binnen de psychiatrische zorg zijn soms lastig om onverwijld in beschut wonen toe te passen. De ambulantisering van zorg (opnametijd zo kort mogelijk houden en de patiënten zo snel mogelijk richting huis oriënteren), betekent dat bewoners in een meer instabiele fase in beschut wonen terecht komen en de woon-begeleiding tegelijk behandel-begeleiding wordt. Andere uitdagingen om begeleidingen bij te sturen zijn de soms beperkte tolerantie van woon-omgevingen, en de druk van anderen om bij de patiënt te komen inwonen. Hoe moeten begeleiders inspelen op een complexer wordend professioneel en sociaal netwerk, en is het zinvol om ervaringsdeskundigen in te zetten?
Bovendien is er altijd een substantiële wachtlijst voor beschut wonen. De samenwerking met de sociale huisvestingsmaatschappijen vangt de nood aan woningen niet op. Belemmert het tekort aan plaatsen het “collectieve” herstel dat we voorstaan? En wat met druggebruikende EPA-patiënten?
Hoopvol is de opstart van nieuwe woonvormen - onder meer onder impuls van familieleden - die een antwoord willen bieden op de leemtes in het begeleidingsaanbod.
Tijdens deze discussie zoeken Hand in Hand, Beschut Wonen Brugge en Brugwonen Brugge met de mensen uit de zaal naar creatieve gedachten rond het project beschut wonen, hoe we de samenwerking met de bewoner kunnen verbeteren, en zijn herstel bevorderen. Ondanks alle beperkingen die er zijn. En zonder dat het oude wijn in nieuwe zakken blijkt te zijn.

16u00 - 17u30
D04 GGZ en werk: hoe werkgevers warm krijgen voor gemeenschappelijke doelen?
moderator: Bruno Libbrecht,
diensthoofd ergotherapie, P.Z. Heilig Hart Ieper, Ieper
Christel Witgeers, ergotherapeut, adjunct-directeur, Jobcentrum, Gits

Aan de hand van een praktijkvoorbeeld: 'het opzetten van een symposium rond arbeidsrehabilitatie gericht naar werkgevers'; gaan we op zoek naar hoe we vanuit de GGZ werkgevers kunnen bereiken om de noden van mensen met een psychische kwetsbaarheid naar werk(hervatting) kenbaar te maken en ons aanbod vanuit ggz op vlak van arbeidsondersteuning naar deze werkgever en werknemer toe te lichten.
Dit vanuit het idee van samenwerking met alle partners binnen ons ggz netwerk en vanuit de overtuiging dat voor het bereiken van onze doelen ook partners van buiten de ggz onontbeerlijk zijn.